Last stop: San Francisco

Het is maandagochtend als we aan onze laatste rit beginnen. Vanaf Sonara (eaar we in de buurt van het Yosemite Park hebben overnacht) is het ongeveer drie uur rijden naar San Francisco. Gezien we de volgende dag ook de auto in moeten leveren, rijden we de stad vanaf het noorden binnen – via de Golden Gate bridge.

Omdat vlak voor de brug het Muir Woods National Park ligt met Redwoods, besluiten we daar ook te stoppen. Tenminste, dat is ons voornemen. Als we daar aankomen zijn namelijk alle drie de parkeerplaatsen helemaal vol. De enige andere optie is langs de weg parkeren, maar ook de weg is al helemaal volgepropt. Zo vol, dat we inmiddels langer zouden moeten lopen heen- en weer naar de auto dan dat we daadwerkelijk in het park zouden blijven. Jammer, maar niets aan te doen. Op naar de burg dan maar!

Aan de voet van de brug is een view point, dat echter alleen komende vanaf de andere kant bereikt kan worden. Gelukkig spotten we een aantal borden die naar meer viewpoints verwijzen, bergopwaarts. We volgen de bordjes en krijgen op deze stralende dag een prachtig uitzicht over zowel brug als stad. Net zo iconisch als op de vele foto’s, filmbeelden en kunstwerken.

We logeren in de Travelodge aan Fisherman’s Warf. Omdat we extra moeten betalen voor een parkeerplaats, besluiten we de Jeep alvast vanavond in te leveren bij Hertz. Maar eerst: 7 weken lang spullen sparen uitladen… We doen een grondige check dat nergens iets op de grond is gevallen. Ik ben wel erg blij dat ik het niet ben die deze auto schoon hoeft te maken. Toen we ‘m kregen was hij bijna gloednieuws. Nu, zeven weken verder kan ik zeggen dat deze Jeep Patriot goed is ingereden. Zo goed zelfs, dat het computersysteem onze gereden kilometers niet eens accepteert! Teller bij de eindstreep: 8931 miles. Minus het ‘starttarief’ hebben we deze vakantie 14.000 km gereden. Dat is het equivalent van een retourtje Amsterdam – Mongolië.

DSC_0399

Na het afscheid van de auto, lopen we verder Fisherman’s Warf af, drinken we wat cocktails en spotten onze eerste pelikanen.

DSC_0406

We eten in het hippe restaurant The Slanted Door. Dit is Vietnamees-California fusion coocking. Bijzonder lekker, maar wel ongelooflijk druk. Het is een heel groot restaurant, met nog veel meer tafels. Je kunt dus eigenlijk je buurman die bijna naast je is gepropt aan de volgende tafel beter verstaan dan je tafelgenoot tegenover. Logisch dat Amerikanen bij dit soort toestanden niet lang blijven zitten om nog na te borrelen, maar na het eten direct weer vertrekken. Dat doen wij dus ook., maar wel erg goed gevuld!

De volgende dag slapen we uit en verkennen de rest van de stad. Ghirardelli Square, de baai aan de kant van de Golden Gate, de zeeleeuwen op Pier 39 (daar hebben ze hun eigen flonders), Chinatown en Union Square.

DSC_0473

DSC_0563

DSC_0574

Na een hele dag lopen en zwaar vermoeide voetjes, is er dan natuurlijk maar één optie: de tram terug naar huis.

DSC_0700

De volgende dag is het bijtijds opstaan omdat we een tour hebben geboekt. De eerste stop is een hernieuwde poging het Muir Woods National Park te zien. Hier wonen volgens de legende trouwens gele radioactieve slakken waarvan je ernstig gaat trippen als je ze likt. Drie keer raden uit welke hoek deze legende komt (yes, de hippie’s!). Na wat zoeken vind ik een exemplaar van deze slak, maar hij ziet meer bruin / oranje dan geel en omwille van mijn ontbijt dat ik graag binnen wil houden laat ik de slak ongelikt verder zijn gangetje gaan. Hier nog een plaatje van de Redwoods, waar het in dit park eigenlijk om draait:

DSC_0764

Na de Redwoods vervolgen we de reis naar the Winecountry! San Francisco ligt natuurlijk direct onder Napa Valley en dat moeten we natuurlijk even proeven. We bezoeken een aantal kleinere wijngaarden, te beginnen bij de Mayo Family Winery. Hier hoor ik voorhet eerst van de Zinfandel wijn. Dit is een druif die oorspronkelijk uit Kroatië komt, maar het hier in California bijzonder goed doet en waar iedereen blijkbaar dol op is. Sowieso valt mij op dat de Amerikanen duidelijk meer van de zoete wijnen zijn. Ook is het even wennen om Franse en Duitse namen als Gewürtztraminer of Sauvignon Blanc uitgesproken te horen op z’n Amerikaans. Een Cabernet Sauvignon wordt hier overigens simpelweg als cab uitgesproken als cap) aangehaald. Maar, de wijntjes zijn wel lekker. En helemaal lekker is de luch in Sonoma bij het Sunflower Caffe. Ze spellen hun eigen naam een beetje raar, maar de huissalade en zeker ook de lavendel bellini zijn volgens mij het beste eten dat ik de afgelopen 7 weken heb gehad.

DSC_0807

Na de luch gaan we verder naar het Madonna Estate. Nee, dit is vernoemd naar de maagd Maria en niet naar de popster. De wijn hier is iets minder en de rosé gaat richting de zoete limonade, maar het ziet er allemaal prachtig uit in de omgeving:

DSC_0852

Dit hele gebied bestaat echt alleen uit wijngaard, naast wijngaard, naast wijngaard etc. Onze laatste wijnboer is Cline Cellars. Een grotere partij dan de eerste twee stops en deze boer kan je echt wel als wijngaard omschrijven. We krijgen flink wat lekkere wijntjes te proeven en sluiten af met een heerlijke dessertwijn (uiteraard met chocolade).

DSC_0861

DSC_0883Op de terugweg rijden we nogmaals over de Golden Gate naar huis toe en gaan we onze laatste avond lekker eten bij een wine bar en restaurant. Na een paar dagen hier valt me echt op dat San Francisco heel anders is dan alle andere steden waar we zijn geweest – binnen en buiten California. Niet alleen is het voor het eerst in weken minder dan 30 graden, maar er is een koele wind, veel meer laagbouw en mee afwisseling is het straatbeeld tussen wonen, werken en recreactie. Een echt overgangspunt tussen Europa en de VS. Dus zo heb ik mij de afgelopen dagen mentaal al een beetje kunnen voorbereiden op het vertrek.

Als de laatste dag is aangebroken, zijn we een paar uur bezig alles in te pakken en komt de koelbox op wieltjes mee als extra koffer. Daarna wandelen we nog naar en in Presidio. Dat is een park, waar vroeger militaire barakken stonden. Dezr zijn nu herbouwd en huizen onder andere Lucas Film. Als we even naar binnen kijken komen we dan ook wat bekenden tegen:

DSC_0913

En daarmee is er dan echt een einde gekomen aan onze reis van 7 weken! Als ik op het vliegveld aankom is het net alsof we pas een paar dagen geleden in Oregon zijn geland.. Maar als alles goed gaat, komen we over 4 jaar weer terug om Hillary bij de herverkiezing te helpen!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s