Zion National Park

Na de missie naar Area 51, is de reis gister doorgegaan naar Utah. Daar blijven we twee nachtjes slapen om op zondag het Zion National Park te bezoeken. Overigens wordt ik deze ochtend wakker met een overstroming aan nieuwsberichten van de BBC News app: er was een shooting in Orlando, Florida waarbij 50 mensen om het leven zijn gekomen. De hele dag gaat het op het nieuws alleen hierover en in het park (en de weg er naar toe) hangt de vlag overal op halfstok. Uiteraard begint Trump meteen weer stompzinnige tirades over dat dit een islamitische terrorist was (in werkelijkheid is er nog amper iets bekend over de dader) en dat niemand meer uit moslimlanden het land in mag. Op de radio wordt een speech van hem uitgezonden en het is werkelijkwaar tenenkrommend. Vol tegenspraak. Ongefundeerd en ondoordacht. Dat er mensen zijn die in dit soort vage praat geloven, verbaasd mij echt volledig. Er worden dingen gezegd die niets met elkaar te maken hebben en een uitgewerktere oplossing dan het land dichtgooien voor allen en iedereen, heeft hij niet. Een trieste dag, maar toch op naar Zion National Park.

Dat klinkt overigens makkelijker dan het daadwerkelijk is, want als je ‘Zion national park’ selecteert in de TomTom, kom je uit bij de Kolob Canyons. Technisch gezien is dit de noord-westelijke sectie van het Zion national park, maar heeft andere bergen en een eigen route. Omdat je de uitgestippelde route in het beoogde deel van het park ook in een halve dag kan doen volgens de parkranger, besluiten we eerst een rondje Kolob Canyons te doen. Zeker de moeite waard:

DSC_0210

Daarna dus een hernieuwde poging. Zoals tot nu toe bij bijna alle nationale parke de gewoonte is, is de ingang van het park volgebouwd met hotels, hostels, souveniershops en het opvallende: niet eens met hamburgertenten! Hoewel er is aangegeven dat het parkeerterrein vrijwel elke dag van 11.00 – 15.00 uur helemaal vol staat, moet ik toch even kijken. Hoewel deze profetie bewaarheidt wordt, vind ik een plekje pal voor de ingang van het parkeerterrein. Winst, want anders had ik weer terug moeten rijden en hadden we de shuttle bus een aantal haltes moeten nemen. Omdat het alweer middag is en er veel te doen is, is hier geen tijd voor. Dus mooi zo.

Bij de ingang van het park zelf kom ik een goffer tegen, die stengels steelt en mee in zijn of haar ondergrondse holletje neemt (overigens werkt deze goffer achterste voren, misschien is ze een beetje in de war):

DSC_0255

Verderop in het park zijn ook nog een heleboel eekhorentjes, die alles behalve schuw zijn en je bijna bespringen op zoek naar eten. Maar verder ze zijn wel heel schattig.

DSC_0281

Deze keer kunnen we dus niet zelf met de auto het park in rijden, maar moet je een shuttle bus nemen die op 9 haltes stopt. Elk kwartier komt er een nieuwe bus aan, dus je kunt telkens uitstappen, rondkijken, foto’s maken en eventueel een stukje wandelen voordat je weer op de volgende bus terug stapt. Ook wel eens leuk voor de verandering.

DSC_0292

Een van de meest bijzondere plekken in het park zijn de pools, oftewel een soort kleine watervallen midden in de woestijn:

DSC_0375DSC_0422

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s