Viva Las Vegas

Nu de voorverkiezingen in het Westen van de VS achter de rug zijn (op dinsdag 14 juni zijn er nog primaries in Washington D.C.), is het tijd om een aantal bestemmingen in te halen waar we eerder aan voorbij zijn gegaan om zo de campagne in California mee te maken. De komende dagen staan daarom Utah (Zion National Park), de Grans Canyon, de Hoover Dam en Las Vegas op het programma. First stop: The Mirage, LasVegas. Of eigenlijk: the Las Vegas shopping outlets. Op weg naar LA viel mij een groot bord op met outlet Banana Republic, mijn favoriete winkel in Londen, dus daar móest ik gewoon heen. Dit shopping outlet centre ligt letterlijk tegen de grens van Nevada en California aan – het bordje met de afslag (Primm) aangeeft overschaduwt het bordje met de state border. Het outlet centre is uitgestorven wat betreft bezoekers, ,aar is vol met leuke winkels zoals Calvin Klein, Banana Republic, Tommy Hilfiger, Boss en DKNY. Een paar uur later verlaten we volgeladen met tassen het shopping centre, om in style in te checken in The Mirage (inderdaad één van de casino’s die in Ocean’s Eleven worden overvallen).

DSC_0685

De kamer is mooi en groot, maar helaas valt het uitzicht tegen:

DSC_0687

Gelukkig is Annemieke net op de app die suggereert tegenmaatregelen te nemen:

DSC_0690

Het is inmiddels bijna 21 uur, dus we gaan naar beneden om nog iets te eten te vinden. Dit kan gewoon in het hotel zelf, dat een stuk of 5 verschillende restaurants herbergt. We gaan voor Braziliaans, met veel vlees en XL cocktails:

IMG_5896

De begane grond bestaat naast de restaurants, barren en winkeltjes uit gokautomaten. Vooral automaten. Tussendoor zijn een paar tafels te vinden waarop roulette wordt gespeeld of het poker-café, maar de rest zijn automaten zoals wij ze uit foute snackbars kennen. Overigens mag je in het casino binnen roken. Overal in de VS worden rokers als the scum of tuhe universe gezien en zodoende verboden, maar hier is blijkbaar alles toegestaan om de mensen maar aan de machines te houden. Er zitten dan ook een aantal tussen waarvan ik het gevoel heb dat die hier al een paar uur – als niet een paar dagen – van hun leven hebben gegeven.

DSC_0694

De volgende dag bekijken we de verschillende mogelijkheden voor een bezoek aan de Grand Canyon. Sinds een paar jaar is er ook een glazen ug over de Canyon die er erg gaaf uitziet, maar elke recensie die ik hierover lees is negatief. Niet alleen blijkt dat deel officieel geen onderdeel van de Grand Canyon te zijn (die begint par een paar uur verder rijden), maar je moet er een bulk geld voor betalen om überhaupt de brug op te mogen en vervolgens mag je zelf geen foto’s maken. Uiteraard is er wel een fotograaf van het centrum aanwezig, maar die stuurt de gemaakte foto’s natuurlijk niet gratis op. Dus, dat wordt ‘m niet. Een paar dagen eerder kreeg ik de tip van een Amerikaan om met – of eigenlijk op – een ezel de Canyon te verkennen. Nader onderzoek hierover wees uit dat deze ezeltjes een dunne bergpass bewandelen en daarbij de voorkeur geven de buitenrand van deze pass op te zoeken. Deze toch wordt dan ook afgeraden aan mensen met weinig stamina en hoogtevrees. Gezien Yigal binnen de laatste categorie valt, vallen ook de ezeltjes af. Uiteindelijk bestellen we twee plaatsen voor een 14-urige dagtrip vanaf het hotel naar de Southern Rim. Gezien dit minimaal 24 uur van te voren geboekt moet worden en we op zaterdag naar het Zion National Park in Utah gaan, betekent dit dat we na Utah gewoon wéér naar Vegas gaan! Maar twee keer in hetzelfde hotel is natuurlijk een beetje saai, dus we boeken alvast drie overnachtingen in het Luxor. Meer hierover dus over een paar dagen. De rest van vandaag besteedt ik lezen aan het zwembad:

DSC_0703

En daarna is het op naar Tuscany Suites and Casino, waar we een VIP-programma hebben geboekt. Eerst diner en daarna een show van The Rat Pack.

IMG_20160610_205613

Ook leuk om zo een ander casino, net niet aan de strip, te zien. Het eten is matig en de show redelijk, maar als ik het casino hier zie, snap ik opeens waarom casino’s als in het Mirage als luxe worden gezien. De croupiers kijken hier niet alleen ongeïnteresseerd zoals bij ons, maar ronduit zuur, de tafels zijn volgens mij sinds de jaren ’70 niet meer vernieuwd en het interieur in zijn geheel doet wat verouderd en vergane glorie aan.

IMG_20160610_190755

We lopen terug over een stuk van de strip naar ons eigen hotel en zo in het donker met overal licht en muziek ziet Las Vegas er tegelijkertijd wel erg stoer uit, maar als ik op de ene hoek een mini-Eiffeltoren en tegenover een volledig witte versie van de Trevi fontein zie gaan mijn tenen wel ook krommen.

IMG_20160610_213851

Overigens lijkt de Strip maar een kort stukje, maar het Tuscany is drie hotels verderop van het Mirage en we doen er zeker een half uur over om te lopen – en dat ligt niet alleen aan mijn hakken! Aangekomen bij het eigen hotel blijven we nog even buiten, want over een klein kwartiertje zal onze lieftallige waterval veranderen in een vulkaan. Nou, ze hebben niet overdreven, dat was best wel gaaf (klik hier)!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s