Mormonen

Inmiddels is de reis gevorderd tot Salt Lak City, Utah. Deze stad is bekend van de Olympische winterspelen van 2002, maar is ook het HQ van de mormonen. Overigens staan zij ook bekend als The Church of Jezus Christ of Latter-Day Saints. Iedereen die deze aflevering van South Park nog niet kent, raad ik van harte aan te kijken (ook als je niet van Southpark houd). Kijk hier (voorspoelen naar 4:10 minuten). Maar goed, hier in Utah hebben de mormonen jaren geleden hun heilige tempel gebouwd. In de loop der jaren zijn daar ook een kerk, conferencecenter en wat andere gebouwen omheen bij gekomen, waardoor er nu sprake is van een heus temple square.

Iedereen is vrij om te komen kijken bij de mormonen, behalve in de heilige tempel. Gelukkig staat er in het infocentrum een kleine nagebouwde versie, zodat wel te zien is hie het er van binnen uitziet. Ook zijn er heel veel digitale panoramabeelden, dus het gemis om niet naar binnen te kunnen is beperkt. Na aankomst luisteren we naar de oefensessie van de orgelspeler in het tabernacle. De beste man begint met een zeer aardig stukje van Bach, vervolgt met een gezalfde melodie zoals die onder foute infomercials wordt geplakt, dan gaat hij helemaal los op een stuk muziek dat het lijflied van Dracula kon zijn (de achtergrondverlichting wordt ook accuut knal rood, dus het effect is er) en hij eindigt met de theme song van Monty Python’s Flying circus.

 

DSC_0581.jpg

Na het muzikale intermezzo sluiten we ons aan bij een rondleiding over het terrein. Deze rondleidingen worden de hele dag door gegeven door jonge dames van rond de 20. Deze dames komen vanuit de hele wereld en doen hier een soort stage van 18 maanden. Geen echte stage, want ze zijn missionaris krijgen ook meteen de titel ‘zuster’ voor hun naam geplakt. Na deze tijd gaan ze weer terug naar huis en verder studeren of werken. Handig, zo heb je meteen goedkope hulpkrachten en talks die het woord kunnen verspreiden in elke denkbare taal. Overigens is het wel zo dat jonge dames en heren gescheiden hun missionaarsschap vervullen. Hier in Salt Lake City zijn er alleen dames, maar er zijn andere afdelingen waar dan weer alleen jongens zitten. De dames zijn duidelijk goed getraind, want ik zie overal dames met dezelde boekjes, handgebaren en hoor bekende teksten om me heen. Wat ze precies allemaal done tijdens deze 18 maanden krijgen we niet te hiren, maar ze zijn er naar verluidt maar druk mee!

Sowieso houd ik me erg rustig met het stellen van vragen. Wat erg lastig is, want het is toch allemaal wel bijzonder waar ze in geloven. Op het eerste gezicht klinken de teksten alsof ze van het CDA afmstog zijn. De familie is waar het allemaal om draait. We waren kinderen van God en bij hem in de hemel, maar hij kaat ons gebiren worden op Aarde in een gezin om waardevolle lessen te leren. Na onze dood voegen wij ons weer bij God. Overigens gaan onze familiebanden daar gewoon door. God is almachtig en kan er dus voor zorgen dat we voor eeuwig getrouwd blijven. En en passant, het gezin bestaat natuurlijk uit een man en een vrouw, die er een traditionele rolverdeling op nahouden. Niet helemaal mijn ideaalbeeld dus.

Maar, dit is nog maar het begin! Jezus Christus kwam namelijk op Aarde om ons te redden. Helaas hebben we hem en de apostelen toen niet echt met open armen ontvangen, gedood zelfs, en zodoende is het woord Gods ook weggeëbt. Velen beweren het te kennen, maar dit is alleen maar gepraat en komt niet uit het hart. Gelukkig houdt God van ons en dus heeft hij het nog een keer geprobeerd en in de 19e eeuw een nieuwe propheet gestuurd: Joseph Smith. De mormoonse kerk is dan ook géén reformatiegeloof, maar het enige echte geloof dat verder gaat na Jezus so to speak. Als goed katholiek frons je dan toch even je wenkbrouwen, maar alsnog houd ik mij in. Overigens: elke keer als er een propheet dood gaat, komt er een nieuwe! Of beter gezegd, wordt er openbaard welke van de 12 apostelen (ja, natuurlijk hebben de mormonen zoals ook in de Bijbel staat 12 apostelen) de nieuwe propheet is. Stel je toch eens voor dat je op de vraag wat jij in je dagelijkse leven doet met een driig gezicht kunt antwoorden “nou, ik ben God’s propheet op Aarde, en jij?”. Wellicht ten overvloede, maar natuurlijk kunnen alleen mannen apostel of propheet worden. In de Bijbel zijn er toch ook geen vrouwelijke propheten of apostels?!

Overiegns niet getreurd als je er in dit leven niet aan toe komt om je te bekeren: volgens de mormoonse kerk kan jeje voorouders laten bekeren. Hiervoor hebben ze zelfs een uitgebreid centrum opgericht dat is gespecialiseerd in genealogisch onderzoek. Met een beetje geluk wordt je dus door een verre nazaat post mortem bekeerd…

DSC_0585.jpgHet was allemaal kortom tenenkrommend en vermakelijk tegelijk. Maar mij blijft toch een beetje een raar gevoel bekruipen. Het komt toch alemaal wat over als één grote, blije sekte. Zeker als je je bedenkt dat de Mormomen eigenlijk van de polygamie zijn en er hier dus een groot leider woont, met zijn 12 apostelen en een hele kudde jonge dames. Maar goed, dat is vast mijn fantasie die er helemaal op los gaat. In de avond komen we trouwens nog even kort terug om naar de Bells of Temple Square te luisteren. Dit is een orkest van de mormonen. Niet zo maar een orkest, maar ken je de bellen waarmee ze in het Verenigd Koninkrijk Christmas Carols begeleiden? Dit hele orkest bestaat uit dat soort bellen. Nooit geweten dat je voordat je gaat bellen eerst uitgebreide rek- en strekoefeningen moet doen, maar zo merk je na een dag met de mormomen maar weer dat je nooit uitgeleerd bent!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s