Deadwood

Vandaag zijn we in het echte Wilde Westen aangekomen, Deadwood in South Dakota. Deze staat onststond halverwege de 19e eeuw toen hier goud werd gevonden. Het was een stad vol cowboys, gelukszoekers, uitbuiters en hoeren. Deze reputatie koestert de stad nog steeds, hoewel Deadwood inmiddels braaf is ingeburgerd in de Verenigde Staten en dus ook netjes aan recht is onderworpen. Echter, met maar 1200 inwoners is het toch opmerkelijk dat het kleine percentage dat aan gokinkomsten moet worden afgedragen aan het stadsbestuur toch op jaarbasis $ 7 miljoen bedraagt!

De stad heeft de laatste tijd nogal wat extra bekendheid gekregen door de gelijknamige serie. Maar voor de echte kenner was dit eigenlijk niet nodig, want menig befaamde cowboy heeft hier gewoond en ligt hier begraven. De begraafplaats is dat ook een van de topattracties van de stad. Zo ligt hier Wild Bill Hickok. Wild Bill kwam echter pas 5 of 6 weken voordat hij hier vroegtijdig zijn einde vond in de stad aan, dus de inwoners van Deadwood geven ook eerlijk toe dat het beste wat deze beroemde boef ooit voor Deadwood heeft gedaan, is er dood te gaan. Overigens wordt de dood van Wild Bill hier dagelijks nagespeeld in Saloon #10. De saloon is met de jaren naar de overkant van de straat verwisseld, maar herbergt nog steeds de stoel waarin Wild Bill tijdens het fatale pokerspel zat – en ja, ik heb onder het mum van inburgering hier in de VS een prachtige cowboyhoed aangeschaft!


Het is trouwens niet duidelijk waarom Jack McCall Wild Bill neerschoot. Toen hij in Deadwood terechtstond zij hij het uit wraak te hebben gedaan, wegens de moord van zijn broer. Hierop werd hij ook vrijgesproken, maar nadat hij bleef opscheppen over het feit dat hij de beroemde boef had neergeschoten, werd hij een paar dorpen verderop wederom opgepakt en deze keer veroordeeld, opgehangen en in een onbekend graf begraven. Nu vraag je je misschien af hoe McCall twee keer voor dezelfde misdaad terecht kan staan, maar dat is vrij simpel: Deadwood was op dat moment een illegale settlement, waardoor hier dus geen geldend recht gesproken kon worden.

DSC_0334
De volgende beroemde bewoner van Deadwood is een dame. Dame is misschien wat overdreven, want volgens de meeste omschrijvingen was zij niet bepaald aantrekkelijk. Calamity Jane werd met 15 wees en zorgde voor haar jongere broertjes en zusjes. Ze is later zelf nooit getrouwd, maar had wel een kind waarmee de verhoudingen niet al te best waren. In haar leven was ze van alles, van ziekenverzorgster tot hoer, maar vooral: alcoholist. Ze kon wel mooie verhalen vertellen en beter vloeken dan de meeste cowboys, dus zo werd ook zij een bekend figuur in het Wilde Westen. Dit trouwens nog gedurende haar leven, want ze trachtte haar alcohol te betalen met de inkomsten van gesigneerde foto’s van haarzelf. Niet erg succesvol blijkbaar, want toen ze overleed had ze nog steeds een rekening van $ 7 open staan bij de lokale winkelier. Eén van de verhalen die zij vertelde was dat zij zeer goed bevriend was met Wild Bill. Er was later zelfs een dame die claimde het lovechild van deze twee te zijn. Maar niets was minder waar, ze hebben elkaar waarschijnlijk wel leren kennen maar zeer zeker geen (afectionele) relatie gehad. Wel heeft Calamity Jane het voor elkaar gekregen om naast Wild Bill begraven te worden – men zegt dat hij sindsdien niet meer rustig in zijn graf ligt.

Andere bekende types zijn nog Seth Bullock, de eerste mayor of Deadwood en goede vriend van Teddy Roosevelt. En Potato Creek Johnny. Zo vernoemd naar de grote goudklomp (= een nugget) die hij heeft gevonden. Ook mooi is het verhaal rond Adams house. Nadat de man des huis was overleden, wilde de vrouw des huizes hier niet langer in haar eentje blijven wonen en heeft haar spullen gepakt en is vertrokken. Het huis is inmiddels helemaal in de oude staat opgeknapt en alles is nog aanwezig, precies zoals het toen is achtergelaten – tot 80 jaar oude koekjes aan toe!

Na de nodige portie sightseeing, is het tijd voor een klein verkleedfeestje. Yigal als cowboy en ik als bardame verkleed, laten we onze foto nemen. Ware het niet voor de extreem lage levensverwachting hier (in Deadwood waren 75 saloons op een paar honderd inwoners en het sterftecijfer 8x zo hoog als het nationale gemiddelde) hadden we het er best goed gedaan!


Ten slotte is het tijd voor black angus steak in het Franklin Hotel. Een hotel waar presidenten en Kevin Costner (die hier trouwens een eigen casino en naar hem vernoemde tour heeft) hebben gewoond, maar nog steeds gaan de Amerikanen casual gekleed. In het restaurant zijn net zo veel korte broeken en t-shirts te zien als in de saloon. De bediening is erg aardig en we durven het aan glas wijn te bestellen. Net als het eten – of eigenlijk zoals alles hier – zijn de glazen en vooral de inhoud twee keer zo veel als thuis. Het vlees is bijzonder goed! Ook is dit eindelijk een restaurant waar toetjes worden geserveerd. De keuze is welliswaar niet groot (3 gerechten), maar wederom lekker. Helaas vergeet ik wel het concept van een doggybag, eet alles op en eindig de dag als een gevulde kalkoen voor thanksgiving..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s